«Έχεις πολύ διάβασμα σπασικλάκλι για την Δευτέρα; » με ρώτησες ανακατεύοντας μου τα μαλλιά και σφίγγοντας με πάνω σου…
«Έχω, πάντα έχω διάβασμα.» σου απάντησα.
Με γαργάλησες και μας πιάσανε τα γέλια… Αγκαλίτσες και φιλάκια ανακατεύτηκαν με πρωινά χαχανητά…
Και πάνω στον χαμό σηκώθηκες όρθιος και σοβάρεψες, σαν να ήσουν έτοιμος να βγάλεις λόγο. Και τότε πήρες την κιθάρα σου και μου τραγούδησες….
Εγώ από σένα θέλω
μόνο μια εκδρομή
μια αναπνοή
στο φως μια διαδρομή
εγώ από σένα θέλω
μόνο τ΄όνειρο
σημερινό
κι άσε τ΄αύριο γι΄αύριο
Σου χαμογέλασα… «Το σπασικλάκι σου θα σε πάει εκδρομή. Ετοιμάσου… Σε μισή ώρα αναχωρούμε…»
Άφησες την κιθάρα στο πλάι και έσκυψες και με φίλησες
«Άμα θες θα πάρουμε και τον paco (ο φορητός μου υπολογιστής) μαζί μας, αν και θα πάρω τον Νίκο σου δώσει άφεση… » μου απάντησες βγάζοντας μου την γλώσσα.
Ντυθήκαμε, ήπιαμε ένα πολύ γρήγορο καφέ, πήραμε μια τσάντα με μαγιό και λίγα ρούχα, την κιθάρα σου και κατεβήκαμε στο γκαραζ…
«Κάθε μέρα μαζί σου με κάνει πιο ευτυχισμένο» μου είπες….
Παράτησες τα πράγματα που κουβαλούσες και έκανα το ίδιο και εγώ…
Με αγκάλιασες , με φίλησες.
Δεν είπα τίποτα.. Κάθε φορά που η ευτυχία με πλημμυρίζει μουδιάζω.
Μπήκαμε στο αμάξι και με ρώτησες που ήθελα να πάμε…
«Παντού!!» σου απάντησα.
«Θα σε πάω στην παράλια σου!!!!»
Φτάσαμε αργά το μεσημέρι στο χωρίο. Πήγαμε στο σπίτι της γιαγιάς μου.
Η γιαγιά μου ήταν στην αυλή και άπλωνε κάτι ρούχα. Σήκωσε το κεφάλι της και κοίταξε προς το αυτοκίνητο μας που είχε ήδη σταματήσει έξω αλλά ξαναγύρισε στην δουλεία της.
Κατέβηκα από το αμάξι και μπήκα στην αυλή.
«Γιαγιά μου…»
Το σεντόνι που άπλωνε η γιαγιά μου έπεσε κάτω, η γιαγιά μου γύρισε προς την μεριά μου και άνοιξε τα χέρια της…
Έτρεξα και την αγκάλιασα, όπως έκανα μικρή. Μείναμε για πολύ ώρα αγκαλιασμένες και θα μέναμε και άλλο αν δεν πλησίαζες δειλά εσύ….
«Γιαγιά μου θέλω να γνωρίσεις κάποιον. » είπα και σε τράβηξα προς το μέρος μου.
Είχες κοκκινίσει… Χαμογέλασες αμήχανα…
Η γιαγιά μου σε κοίταξε, σου χαμογέλασε και σε ρώτησε
«Εσύ είσαι η ευτυχία της ζουζούνας μου;» και άνοιξε τα χέρια της να σε αγκαλιάσει.
Ξαφνιάστηκες , άλλα αγκάλιασες την γιαγιά μου και την φίλησες.
«Μαγείρεψες τίποτα γιαγιά μου;» είπα για να ελαφρύνει η ατμόσφαιρα.
Γελάσαμε και οι τρεις και προχωρήσαμε προς το σπίτι. Περάσαμε την υπόλοιπη μέρα με την γιαγιά μου.
Το βραδάκι η γιαγιά μου ξάπλωσε νωρίς.. Όταν πήγα να την καληνυχτίσω και να της πώ πως θα πάμε στην παραλία βόλτα η γιαγιά μου με πήρε αγκαλιά και μου χάιδεψε τα μαλλιά και μου είπε πως είμαι τυχερή που σε ερωτεύτηκα..
Πήραμε ένα μπουκάλι κρασί, την κιθάρα σου και ένα μπουφάν για μένα και κατηφορίσαμε προς την παραλία. Στο δρόμο δεν μιλάγαμε. Μου κράταγες το χερί και κάθε τόσο έσκυβες και με φίλαγες.
Όταν φτάσαμε στην παραλία η θάλασσα ήταν ήρεμη.. Είχε ξαστεριά και ένα πολύ ελαφρύ αεράκι.
Ήταν μαγικά. Νόμιζα πως ζούσα το παραμύθι που μου έλεγε η γιαγιά μου.
Βγάλαμε τα παπούτσια μας και περπατήσαμε εκεί που έσκαγε το κύμα.
Μετά κάτσαμε στην αμμουδιά. Εγώ έπαιζα με την άμμο και εσύ άφηνες τις μουσικές σου να φτάνουν στα αστέρια.
Και ξαφνικά σταματάς να παίζεις.
Κάθεσαι μπροστά μου, τραβάς τα χέρια μου από την άμμο και τα βάζεις ανάμεσα στα δικά σου.
Με κοιτάς στα μάτια και νιώθω ότι τρέμεις.
«Σου είπα το πρωί στο γκαραζ ότι κάθε μέρα μαζί σου με κάνει πιο ευτυχισμένο» πήρες βαθιά ανάσα και συνέχισες
«Aυτό που δεν σου είπα είναι ότι θέλω να περάσω όλες τις μέρες της ζωής μου μαζί σου, ότι θέλω να ξυπνάω στο πλάι σου κάθε μέρα, ότι θέλω να παίζω τις μουσικές μου μόνο για σένα, ότι θέλω να μου χαμογελάς κάθε στιγμή, ότι θέλω να ταξιδεύω στα μάτια σου κάθε φορά που με κοιτάς, ότι θέλω να γίνεις η οικογένεια μου και να κάνουμε μαζί παιδία.»
Μου έσφιξες τα χέρια , πλησίασες το πρόσωπο σου στο δικό μου, σαν να ήταν καθρέπτης.. Τα μάτια σου ήταν υγρά, και το πρόσωπο σου απίστευτα ήρεμο. Με φίλησες και όταν ξεκόλλησαν τα χείλη μας μου είπες…
«Σε έχω ερωτευτεί… και σε λατρεύω. Είσαι η γυναίκα μου και θέλω να μείνεις για πάντα....»
Με τράβηξες και κόλλησα πάνω σου, τα χέρια σου και το κορμί σου με αγκάλιασαν σαν ρούχο.. Ξάπλωσες ανάσκελα και παρέσυρες και μένα πάνω σου…
Το ξημέρωμα μας βρήκε έτσι.



8 Σχόλια...:
It places fhoto of Madeleine in your bloggue
Missing Madeleine!
Madeleine, MeCann was abduted from Praia da Luz, Portugal on 03/03/07.
If you have any information about her whereabouts, please contact Crimestoppers on 0800555111 Please Help
Η αγάπη σε όλο το μεγαλείο δια μέσου της απλοτητας πράξεων και λέξων..
Πολυ όμορφο το blog σου , τέλειος τίτλος.
Καλημέρα και καλή εβδομάδα..
Τυχερή εσύ, τυχερός κι αυτός. Από τα πιο όμορφα συναισθήματα που έχω διαβάσει εδώ μέσα..
Καλημέρες, να 'στε πάντα καλά!
LOCKHEART :
:) Ο έρωτας σε όλο του το μεγαλείο...
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λογία και την επίσκεψη. Καλώς ήρθες στην ηλεκτρονική μου γωνία.
Καλή βδομάδα και σενά..
BeBe :
Είμαι όντως τυχερή, έχεις δίκιο..
Να 'σαι και εσύ πάντα καλά και εύχομαι να σταθείς το ίδιο τυχερή, αν δεν είσαι ήδη...
Καλή βδομάδα :)
Μπορώ να αυτοκτονήσω τώρα ή να περιμένω λίγο ακόμα;.....
Πολύ τρυφερό!!!
Ακόμη δε περισσότερο η αναφορά σου στη γιαγιά δείχνει άτομο συγκροτημένο και δέσιμο με την παράδοση.
Γλαρένια
kat :
Μην αυτοκτονήσεις γενικά ,ούτε τώρα ούτε μετά... Η ζωή είναι ωραία.. :)
ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ :
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια... Η αναφορά στην γιαγία γίνεται πάντα, όχι γιατί είμαι δεμένη με τις παραδόσεις.. αλλά γιατί η ζώη μου είναι δεμένη με την γιαγιά μου..
Γλαρένια μου πολλά φιλία.
Μου άρεσε η τελευταία πρόταση..
(Το ξημέρωμα μας βρήκε έτσι.)
Σου φτιάχνει εικόνες αγάπης και έρωτα...Καλο βράδυ
Ανάρτηση Σχολίου