Smile of death.... Η αφορμή

Έιναι μεσημέρι μιας καλοκαιρινής μέρας του Ιουλίου και έχεις απίστευτη δουλεία στο γραφείο… Όλοι περιμένουν απο σενά να τσεκάρεις τα πάντα και να δώσεις το τελικό οκ. Νιώθεις μια ταραχή ανεξήγητη και ο πονοκέφαλος σου δεν λέει να περασει. Τα παρατάς και σηκώνεσαι να πας μέχρι το αίθριο να κάνεις ένα τσιγάρο… Πέρνεις το πακετό με τα τσιγάρα από το συρτάρι και μηχανικά προχωράς στον διάδρομο. Ο κλιματισμός σου δημιουργεί μια ασφυξία και επιταχύνεις το βήμα σου. Ανοίγεις την πόρτα και πέρνεις βαθία ανάσα καθώς βγαίνεις στο αίθριο. Η ζέστη σε τυλίγει ευχάριστα και σε επαναφέρει στην πραγματικότητα. Ανοίγεις το πακέτο με τα τσιγάρα , παίρνεις ένα και το βάζεις με μανία στο στόμα. Δεν σκέφτεσαι τίποτα.. Σχεδόν αιρωρήσε ανάμεσα στα φυτά του αιθρίου, ο ήλιος σε στραβώνει αλλα δεν κλείνεις τα ματια σου.. Βάζεις το χέρι στην τσέπη σου και ψάχνεις για αναπτήρα. Δεν έχεις αναπτήρα ,αλλα μια φλόγα σε περιμένει μπροστά στο τσιγάρο σου. Ανάβεις και κουνάς το κεφάλι. Κάποιος άγνωστος στο αίθριο σου ανάβει το τσιγάρο και σου χαμογελάει. Δεν τον ξεχωρίζεις καλα.. ο ήλιος είναι απεναντί σου και σε έχει θαμπώσει. Νίωθεις το χαμογελό του.. Ετοιμάζεσαι να του χαμογελάσεις και εσύ. Ένας θόρυβος δυνατός … Ο άλλος σωρίαζεται στο έδαφος.. το χαμόγελο είναι ακόμη στα χείλη του… και έσυ αιωρήσαι ξανά..